پادکست‌ها

صابون یکی از محصولات به‌ظاهر ساده‌ای است که در دل صنعت بهداشت و زیبایی جا دارد اما به یکی از بازیگران مهم بازار جهانی تبدیل شده وقدمتش با تاریخ صنعتی شدن ما گره خورده. امروزه صابون فقط برای شستشو و تمیزی نیست بلکه بخشی از روایت اقتصادی و فرهنگی دنیای امروز ماست. برای ما ایرانی‌ها […]

در سال‌های اخیر، بیلبوردها و تبلیغات محیطی در شهرها گاهی از خطوط قرمز عرفی و اخلاقی عبور کرده‌اند. استفاده از شوخی‌های دوپهلو با بار جنسی هرچند برای جلب توجه طراحی شده، در عمل حساسیت‌های فرهنگی و اجتماعی را برمی‌انگیزد. در این اپیزود از رادیو کامرس‌پلاس، به بازخوردها و واکنش‌هایی می‌پردازیم که این شیوه‌ی تبلیغاتی در

دستمال کاغذی از جمله محصولاتی است که شاید حضورش به چشم نیاید اما از دهه‌ها پیش تا همین امروز در زندگی ما حضوری مستمر داشته. از خانه و مهمانی‌ و موقع سرماخوردگی تا زمانی که اشک ریخته‌ایم، برگه‌های سفید دستمال کاغذی همیشه همراه ما بوده‌اند. برای خیلی از ما، مخصوصاً نسل پدرومادرهایمان، دستمال کاغذی با

در ماه‌های گذشته شبکه‌های اجتماعی در تسخیر یک عروسک کوچک و عجیب به اسم لبوبو بود که از کیف سلبریتی‌ها آویزان می‌شد و تب خرید و فروشش هنوز هم در کشورهای مختلف جهان حسابی داغ است. عروسک لبوبو در چند ماه گذشته یکی از داغ‌ترین ترندهای شبکه‌های اجتماعی بوده و فروش چشمگیری را برای شرکت

بیسکویت کَره‌ای، چهار‌گوش و دالبر دالبر پتی‌بور، ۱۴۰ سال پیش در نانت فرانسه متولد شد. خالق پتی‌بور، لویی لوفور اوتیل، پتی‌بور را با الهام از دستور پخت شیرینی‌های انگلیسی طراحی و تولید کرد. این بیسکویت خیلی زود بین مردم محبوب شد و کارخانه‌های شیرینی و بیسکویت‌سازی در سرتاسر جهان دست به تولید این محصول زدند.

کمتر از ۴۸ ساعت بعد از شروع جنگ، خیلی از مردم باید در شرایط جنگی به سر کار برمی‌گشتند. در این وضعیت عجیب و پیش‌بینی‌نشده، دغدغه‌های همیشگی مثل تبلیغات، فروش و درآمد بیشتر، اهمیت خودشان را از دست دادند و بقا اولویت خیلی از کسب‌وکارها بود. اما بعضی از کسب‌وکارهای ایرانی، حتی در این وضعیت

این روزها واژه‌ی بلاگر را زیاد می‌شنویم. با رشد روز افزون شبکه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر، شغل‌های ایجاد شده پیرامون این فضا هم با رشد مواجه شده‌اند. این روزها شغل بلاگری برای بسیاری جذاب است، اما آیا می‌توان بلاگری را یک شغل در نظر گرفت؟ در آمد یک بلاگر چقدر است و این درآمد چطور

از تولید اولین اسمارتیزها در جهان حدود ۹۰ سال می‌گذرد. در این سال‌ها دنیا دستخوش تغییرات اساسی شده و خیلی از چیزهایی که دهه‌ها قبل پرطرفدار بودند، حالا به فراموشی سپرده شده‌اند. اما اسمارتیز در رنگ‌های مختلف، با پوسته‌ی براق و طعم شیرین و خاطره‌انگیزش هنوز همان خوراکی دوست‌داشتنی و وسوسه‌برانگیزی است که علاقه به

سینما تنها روایتگر قصه‌ها نیست؛ گاهی بستری است پنهان برای حضور برندها و سرمایه‌گذاران. نوشابه‌ای که بازیگر فیلم می‌نوشد، تلفنی که بی‌دلیل در نمای کلوز‌آپ قرار دارد، یا تابلوی بانکی که فقط چند ثانیه در پس‌زمینه دیده می‌شود. صحنه‌ها و قاب‌هایی به نظر کوچک اما دقیق و حساب‌شده. در این قسمت از پادکست رادیوکامرس، به

شامپو دارموی داروگر که بین مردم به تخم‌مرغی و خمره‌ای هم معروف شده، از آن محصولاتی است که تقریباً تمام ایرانی‌ها با آن خاطره دارند. محصولی که برای قدیمی‌تر‌ها یادآور حمام‌ عمومی، برای دهه‌‌‌ی پنجاه‌‌ و شصتی‌ها یادآور محدودیت‌های جنگ و برای جوان‌ترها، شاید صرفاً یادآور گذشته است. در این قسمت رادیوکامرس، به داستان تأسیس